ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Η Ζένια Κακουλίδου είναι Ψυχολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Έχει ολοκληρώσει σεμινάριο στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και συνεχίζει την επαγγελματική της εκπαίδευση στη Συνθετική Ψυχοθεραπεία μέσω του European Institute of Counselling and Psychotherapy (EICP).
Κατά τη διάρκεια της πρακτικής της άσκησης σε Δομή Προστασίας Παιδιού, απέκτησε εμπειρία στη μελέτη ψυχολογικών ιστορικών, στη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων, καθώς και στη συμμετοχή σε ατομικές και ομαδικές συνεδρίες. Στη συνέχεια, στο πλαίσιο του κρατικού προγράμματος «Προσωπικός Βοηθός», παρείχε υποστήριξη σε άτομα με τετραπληγία, αυτισμό και νοητική αναπηρία, αποκτώντας ουσιαστική εμπειρία στην κατανόηση των ιδιαίτερων αναγκών της αναπηρίας και στην υποστήριξη της καθημερινής λειτουργικότητας.
Παράλληλα, έχει εργαστεί ως ψυχολόγος σε Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Αναπηρία, συμμετέχοντας στον σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων ενίσχυσης ψυχοκοινωνικών δεξιοτήτων, καθώς και στην παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης προς τις οικογένειες. Επιπλέον, συμμετέχει εθελοντικά στην πλατφόρμα «Μίλα μου», προσφέροντας ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα που αναζητούν έναν ασφαλή και υποστηρικτικό χώρο έκφρασης και επικοινωνίας.
Στο πλαίσιο της διαρκούς επαγγελματικής της ανάπτυξης, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και συνέδρια σχετικά με τον αυτισμό, τη χαρισματικότητα, το ψυχικό τραύμα και τις αναπτυξιακές δυσκολίες. Έχει, επίσης, εκπαιδευτεί στην Τεχνική της Άδειας Καρέκλας (Empty Chair), μια βιωματική θεραπευτική τεχνική της Gestalt ψυχοθεραπείας, με έμφαση στην αναγνώριση και επεξεργασία των συναισθημάτων.
Η θεραπευτική της προσέγγιση είναι συνθετική και εξατομικευμένη, με στόχο τη διαμόρφωση ενός ασφαλούς, σταθερού και υποστηρικτικού θεραπευτικού πλαισίου, προσαρμοσμένου στις ιδιαίτερες ανάγκες και τα χαρακτηριστικά κάθε ατόμου. Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, δίνεται έμφαση στην κατανόηση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των συμπεριφορών, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο αυτά συνδέονται με τις προσωπικές εμπειρίες και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Βασικός στόχος είναι η ενίσχυση της αυτογνωσίας και η υποστήριξη του ατόμου στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που το απασχολούν, με σεβασμό στον προσωπικό του ρυθμό και στις ανάγκες του.
